ครูรุ่นใหม่มีวิธีการสอนอย่างไร เพื่อสร้างนักเรียนไทยให้มีศักยภาพ

เมื่อครูรุ่นใหม่นำการศึกษาแบบสะเต็มมาใช้ นักเรียนก็เรียนด้วยความสนุกและไม่รู้สึกเบื่ออีกต่อไป
ครูเกรียงไกร สังข์ทอง เริ่มต้นอาชีพเป็นผู้ช่วยครูในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง และได้รับโอกาสทำหน้าที่บรรยายเนื้อหาจากหนังสือให้กับนักศึกษาในชั้นเรียน ซึ่งก็นับว่าเป็นงานในฝันสำหรับหลายๆคน ที่จบการศึกษาจากสาขาจุลชีววิทยา ถึงแม้ครูเกรียงไกรจะมีความชอบในการสอน แต่ครูเกรียงไกรกลับพบว่าที่ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างในอาชีพครูที่น่าค้นหาและต้องเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง
มุมมองต่ออาชีพของครูเกรียงไกรเริ่มเปลี่ยนไป หลังจากมีโอกาสได้สอนหนังสือแก่นักเรียนในช่วงเวลาว่าง อีกทั้งยังมีโอกาสที่ได้แบ่งปันความชื่นชอบในวิชาวิทยาศาสตร์ให้แก่เด็ก ๆ สิ่งนี้จึงกลายเป็นจุดพลิกผัน ที่ครูเกรียงไกรเลือกที่จะออกจากการสอนในระดับมหาวิทยาลัยเพื่อมาเป็นครูในระดับมัธยมศึกษา
ไม่นานหลังจากที่ครูเกรียงไกรสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ครูเกรียงไกรก็ได้เริ่มเดินไปในเส้นทางสายใหม่ในฐานะครูวิทยาศาสตร์ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 ณ โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา (โรงเรียนที่สร้างขึ้นเพื่อรองรับนักเรียนด้อยโอกาสในชนบทของประเทศไทย) ถึงแม้ว่าครูเกรียงไกรจะเคยสอนเด็กเล็กมาบ้าง แต่ครูเกรียงไกรก็ยังคงไม่คุ้นเคยกับการสอนนักเรียนในวัยนี้และต้องใช้เวลาทำความเข้าใจนักเรียนกลุ่มนี้พอสมควร
“ ผมไม่เคยสอนเด็กเล็กในโรงเรียนมาก่อน” ครูเกรียงไกรกล่าว “ ผมตื่นเต้นมากเพราะผมไม่มั่นใจว่านักเรียนจะเข้าใจสิ่งที่ผมสอนหรือไม่”
และสิ่งที่ครูเกรียงไกรกังวล ก็กลายเป็นเรื่องจริง เพราะนักเรียนกลุ่มนี้ไม่เข้าใจในสิ่งที่ครูพยายามจะถ่ายทอดเลยแม้แต่นิดเดียว ซึ่งต่างกับนักศึกษาในระดับมหาวิทยาลัยที่ครูเกรียงไกรเคยสอน นักเรียนใหม่กลุ่มนี้ส่วนใหญ่มาเรียนโดยที่ไม่มีพื้นฐานความรู้เพียงพอ ขาดความมั่นใจ และไม่มีความสนใจในวิชาวิทยาศาสตร์ ถึงแม้ว่าครูเกรียงไกรจะมีความเชี่ยวชาญในวิชาวิทยาศาสตร์ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่ครูจะสามารถทำให้นักเรียนหันมาสนใจเรียน และเมื่อนักเรียนขาดสมาธิในการเรียน หลายคนๆจึงไม่สามารถมีความรู้เพียงพอและทำคะแนนสอบได้ดี
ปัญหาคือครูเกรียงไกรจะทำให้วิชาวิทยาศาสตร์กลายเป็นเรื่องสนุกสำหรับนักเรียนได้อย่างไร และมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะแก้ไขปัญหานี้ ครูเกรียงไกรจึงทำได้เพียงถ่ายทอดความรู้ด้วยวิธีการสอนแบบเดิม ๆ  เช่น สอนตามตำราและอธิบายเพิ่มเติมตามที่จำเป็นเท่านั้น
ปัญหาจากเข้าใจไม่ตรงกันของการเรียนการสอนระหว่างครูเกรียงไกรและนักเรียนเกิดขึ้นตลอดทั้งปีในชั้นเรียน และค่อยๆบั่นทอนความรู้สึกชื่นชอบต่อวิชาวิทยาศาสตร์ของครูเกรียงไกรลงเรื่อยๆ แต่ครูเกรียงไกรก็ถือว่ายังมีโชคอยู่บ้าง เมื่อเขาได้ย้ายไปสอนที่โรงเรียนในจังหวัดสมุทรสาคร

อ่านเพิ่มเติม

เส้นทางสู่ร้านกาแฟในฝัน

เมื่อวันอาทิตย์ วันสุดท้ายของสัปดาห์วนกลับมาอีกครั้ง เป็นวันที่คุณณัฐพร หรือ กีต้าร์ เหน็ดเหนื่อยจากการใช้ชีวิตอย่างหนักมาทั้งสัปดาห์ เพราะนอกจากที่เธอเรียนควบคู่ไปกับการทำงานแล้ว กีต้าร์ ยังเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ต้องเลี้ยงดูน้องนาวา เด็กชายวัย 3 ขวบอีกด้วย จนบางครั้งแทบจะไม่มีเวลาพักผ่อน
“ฉันเรียน ทำงาน และเลี้ยงลูกไปด้วย ฉันทำทุกอย่างด้วยตัวเอง” กีต้าร์ หญิงสาววัย 19 ปีกล่าว
ขณะนี้ กีต้าร์กำลังศึกษาในระดับปริญญาตรี คณะมนุษย์ศาสตร์ เอกภาษาอังกฤษ ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง วิทยาเขตกรุงเทพ ฯ.
กีต้าร์กล่าวว่า “ก่อนหน้านี้ฉันไม่มีโอกาสที่จะได้รับการศึกษาในโรงเรียนดี ๆ ดังนั้น ฉันจึงอยากพัฒนาความรู้และเพิ่มทักษะต่าง ๆ โดยเฉพาะด้านการสื่อสาร เพราะว่าฉันอยากจะมีธุรกิจเป็นของตัวเองในอนาคต”
เมื่อถึงวันอาทิตย์ วันที่เธอสามารถหยุดพักผ่อนอยู่ที่บ้านกับน้องนาวา แม่ และยายของเธอ แต่เธอกลับเลือกที่จะใช้เวลามาเข้าร่วมอบรมกับโครงการฯ เพื่อเรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ แทน
กีตาร์เป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมอบรมรุ่นที่ 1 จากทั้งหมด 37 คน ภายใต้โครงการ

อ่านเพิ่มเติม

หากครูคนหนึ่งอยากเปลี่ยนแปลงการสอนในห้องเรียน ให้เกิดบรรยากาศแตกต่างไปจากเดิม อะไรคือกุญแจสำคัญไปสู่ความสำเร็จนี้

เป็นระยะเวลากว่าสองทศวรรษที่ ครูสุมณฑา เอมเอก มีความตั้งใจอย่างแรงกล้าที่เห็นตนเองมีความก้าวหน้าในวิชาชีพและทุ่มเทแรงกายเพื่อฝึกฝนหาความรู้ให้กับตนเองอยู่เสมอ แม้จะได้มีโอกาสเข้าฝึกอบรมหลายครั้งแต่ก็มักเป็นการนั่งฟังการบรรยายด้วยเนื้อหาเดิมๆซ้ำไปซ้ำมา อย่างไรก็ตามครูสุมณฑาได้เริ่มรู้จักกับโครงการพัฒนาวิชาชีพครูของคีนันครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา ซึ่งในขณะนั้นครูสุมณฑาก็คิดว่าคงไม่มีอะไรแตกต่างไปจากเดิม และการฝึกอบรมก็คงไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใด ๆ กับตนเองและนักเรียนแต่อย่างใด
นับว่าไม่ใช่เรื่องแปลกแต่อย่างใดที่ครูสุมณฑาตั้งคำถามถึงประโยชน์จากการเข้าร่วมโครงการพัฒนาวิชาชีพครูของคีนัน เพราะครูสุมณฑาเริ่มต้นสอนหนังสือมาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2538 และก็เติบโตในวิชาชีพ สามารถก้าวขึ้นมาเป็นหัวหน้าภาควิชาวิทยาศาสตร์ โรงเรียนเทศบาล 5 วัดหัวป้อมนอก จังหวัดสงขลา แต่ถึงกระนั้น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาก็ออกนโยบายให้ครูไทย ต้องผ่านการฝึกอบรมและมีจำนวนชั่วโมงฝึกอบรมครบตามข้อกำหนดของกระทรวงศึกษาธิการเพื่อโอกาสในการเลื่อนขั้น ทำให้ครูไทยต้องทำงานสอนหนังสือและจำเป็นต้องหาหลักสูตรเพื่อรับการฝึกอบรมควบคู่กันไป
อย่างไรก็ตามเมื่อครูสุมณฑาเริ่มฝึกอบรมกับคีนันก็พบว่ามีลักษณะการจัดการเรียนการสอนที่แตกต่างออกไป เพราะการฝึกอบรมส่วนมากจะจัดที่หอประชุมขนาดใหญ่ และให้ครูนั่งฟังการนำเสนอจากวิทยากรเป็นเวลาหลายชั่วโมง
“เราไม่ได้แค่นั่งฟังวิทยากรเท่านั้น แต่เราได้ลงมือทำกิจกรรมด้วยตนเอง ซึ่งช่วยให้เราเข้าใจถึงวิธีการและเทคนิคการสอนใหม่ๆ”
ครูคือส่วนสำคัญมากเพราะสิ่งที่ครูเรียนมาก็คือเนื้อหาเดียวกันที่นักเรียนจะได้เรียน และเทคนิคการสอนก็คือส่วนสำคัญที่จะช่วยยกระดับผู้เรียนให้สามารถเข้าใจสิ่งที่เรียนและเห็นผลลัพธ์ที่ดียิ่งขึ้น ซึ่งเทคนิคสำคัญที่ว่าก็คือการเรียนการสอนแบบสืบเสาะหาความรู้ (inquiry-based learning) โดยครูผู้สอนจะไม่ใช้การท่องจำ แต่จะเน้นให้นักเรียนเกิดการลงมือปฎิบัติจริง และจะกระตุ้นให้เกิดการคิดวิเคราะห์เพื่อเชื่อมโยงข้อมูลต่างๆ ในโลกแห่งการทำงานจริงเพื่อค้นหาคำตอบในแต่บทเรียน ถือเป็นทักษะแห่งศตวรรษที่ 21 ที่จำเป็นอันได้แก่ การสื่อสาร (Communications) การทำงานเป็นทีม (Collaborations) การคิดวิเคราะห์ (Critical

อ่านเพิ่มเติม

การร่วมมือกันสร้างโรงงานที่ปลอดภัยและมีจรรยาบรรณ

ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับ Phan Thai Van ที่จะโน้มน้าวผู้จัดการของ Unigen Vietnam ให้หยุดผลิตสินค้าเป็นเวลา 90 นาที เพื่อให้คนงานและผู้จัดการได้เรียนรู้เกี่ยวกับระเบียบมาตรฐานแรงงานระหว่างประเทศ และในท้ายที่สุดแล้วผลผลิตจะถูกวัดในรูปแบบของผลลัพธ์ หรือเรียกสั้นๆว่า เวลาคือเงิน
“นี่เป็นครั้งแรกของโครงการรูปแบบนี้ที่ได้รับการจัดระเบียบที่นี่” Mrs.Van อายุ 35 ปี จาก Ninh Binh กล่าว “โรงงานถูกขับเคลื่อนโดยการผลิต ดังนั้นจึงเป็นเรื่องใหญ่สำหรับลูกจ้างที่จะหยุดทำงานและเข้าร่วมกิจกรรม”
อย่างไรก็ตาม ในฐานะผู้จัดการฝ่ายพัฒนาทรัพยากรบุคคลของโรงงาน Mrs. Van ตระหนักดีว่าสถานที่ทำงานที่มีความยุติธรรมและมีจรรยาบรรณนั้นเป็นสิ่งสำคัญในการเติบโตอย่างยั่งยืนของ Unigen Vietnam จากการตั้งอยู่ในเขตนิคมอุตสาหกรรมบัคนิน (Bac Ninh industrial zone) Mrs.Van พยายามสร้างความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับอาชีวอนามัยและความปลอดภัยเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างคนงานและผู้บริหารเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ เช่น ค่าจ้างที่ไม่เป็นธรรม การทำงานล่วงเวลาที่มากเกินไป และมาตรฐานความปลอดภัยที่ไม่เพียงพอ
ในบ่ายวันจันทร์ แทนที่การรายงานตัวในโรงงาน คนงาน 135 คนอยู่ในห้องที่มีโต๊ะเหล็กตัวยาวพร้อมกับความสะดวกสบาย บางคนถอดหมวกของเขาออก ไม่นานเสียงตะโกนและเสียงหัวเราะก็สะท้อนออกมาจากผนัง

อ่านเพิ่มเติม

แม้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ “ครู” ก็แค่อยากเห็นนักเรียนมีความสุขในการเรียน

นักเรียนหายไปไหนกันหมด ครูพรรณี ศรียาบ เกิดคำถามขึ้นในใจ เมื่อเห็นนักเรียนเพียงไม่กี่คนในชั้นเรียนที่ยังคงสนใจเรียนวิชาคณิตศาสตร์ และนั่งดูครูพรรณีบรรจงเขียนตัวเลขลงบนกระดาน หากแต่นักเรียนส่วนมากไม่ได้สนใจเรียนจริง และเข้าเรียนเพื่อให้เวลาหมดไปวันๆหนึ่งเท่านั้น
แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือนักเรียนจำนวนมากเลือกที่จะใช้เวลากว่า 50 นาที ซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำหรือโรงอาหารแทนการเข้าเรียน
ความไม่ใส่ใจเรียนของนักเรียนกระทบต่อจิตใจของครูพรรณีเป็นอย่างมาก ครูพรรณีต้องการที่จะให้นักเรียนเข้าใจถึงความสำคัญของวิชาคณิตศาสตร์ และสนุกไปกับการคำนวนตัวเลข ครูพรรณีเคยฝันว่า อยากจะเป็นครูที่สามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตของเด็ก ๆ ให้มีอนาคตที่สดใสยิ่งขึ้นได้ แต่เวลาที่ผ่านพ้นไปตลอด 5 ปีที่ผ่านมา ครูพรรณีกลับพบว่าตนเองสอนอยู่ในห้องเรียนที่เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย และเห็นนักเรียนเข้าเรียนเพียงครึ่งเดียว นับเป็นภาพที่ครูหลายๆคนไม่อยากพบเจอ และเกิดเป็นความหดหู่ใจเป็นอย่างมาก
ด้วยความผิดหวังแต่ยังไม่ไร้ซึ่งความหวัง ครูพรรณีพยายามค้นหาวิธีการต่าง ๆ ที่จะทำให้นักเรียนเกิดความสนใจในวิชาคณิตศาสตร์ โดยเริ่มจากคนใกล้ตัวซึ่งก็คือครูคณิตศาสตร์คนอื่น ๆ ในโรงเรียนต้นแก้วผดุงวิทยาลัย แต่เนื่องจากจำนวนครูที่ไม่เพียงพอต่อจำนวนนักเรียน จึงไม่ค่อยมีใครมีเวลาให้กับครูพรรณีได้ปรึกษาเต็มที่ ครูพรรณีจึงพยายามค้นหาเทคนิคจากครูคนอื่น ๆ ในยูทูป แล้วนำมาปรับใช้กับนักเรียนที่โรงเรียน แต่เนื่องจากกลุ่มครูเหล่านั้น ใช้วิธีการสอนและอุปกรณ์ซึ่งเป็นมาตรฐานของโรงเรียนเอกชนระดับสูงในกรุงเทพฯ จึงทำให้ไม่สอดคล้องกับลักษณะโรงเรียนท้องถิ่น แม้ครูพรรณีจะพยายามหาโอกาสเพิ่มเติมจากการได้เข้าร่วมโครงการพัฒนาอาชีพครูบ้าง แต่ก็เป็นรูปแบบการสอนแบบท่องจำเพียงเหมือนเช่นเคย ไม่ได้สร้างความแตกต่างแต่ประการใด
ถึงแม้ครูพรรณีจะได้รับประสบการณ์ที่ไม่ดีนัก แต่ก็ยังพยายามหาความรู้เพิ่มเติมต่อเนื่อง และเมื่อครูพรรณีได้มีโอกาสรู้จักกับคีนัน ก็ได้เรียนรู้วิธีการจัดการเรียนการสอนที่แตกต่างออกไป ขณะที่การอบรมอื่นๆ

อ่านเพิ่มเติม

เพราะเราไม่อยากเห็นกลุ่มผู้สูงวัยต้องถูกทอดทิ้งเพียงลำพังอีกต่อไป

ท่ามกลางสภาวะทางสังคมเปลี่ยนแปลงและจำนวนผู้สูงในประเทศที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว การทำงานของอาสาสมัครสาธารณสุขชุมชน ที่ต้องทำงานอย่างใกล้ชิดเพื่อดูแลผู้สูงอายุจึงมีส่วนสำคัญเป็นอย่างมาก แต่การดูแลผู้สูงอายุอย่างมีคุณภาพจะไม่สามารถทำได้เลย ถ้าอาสาสมัครเหล่านี้ขาดองค์ความรู้และไม่มีอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่จำเป็น
คุณวาสนา ตาดทอง รับหน้าที่อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ในจังหวัดอุบลราชธานี และเป็นผู้มีส่วนร่วมสำคัญในการช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาสและผู้สูงอายุในชุมชน อย่างไรก็ตามการขาดองค์ความรู้ที่ทันสมัยต่อสถานการณ์ปัจจุบัน รวมไปถึงอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่จำเป็นก็ส่งผลให้การทำงานของอาสาสมัครแต่ละคนต่างก็พบเจออุปสรรคอยู่บ้าง
ย้อนกลับไปเมื่อปี พ.ศ.2559 เมื่อคีนันฯ และมูลนิธิไฟเซอร์ ริเริ่มโครงการ “ไฟเซอร์ รู้-เฒ่า-ทัน-สุข” ภายใต้วัตถุประสงค์เพื่อช่วยเหลือผู้สูงวัย ให้มีกายฟิต จิตดี มีออม เหล่าอาสาสมัครสาธารณสุขชุมชนก็ได้รับการฝึกอบรม รวมถึงจัดหาอุปกรณ์ทางการแพทย์ที่จำเป็น ทำให้คุณวาสนาได้มีโอกาสนำความรู้ที่ได้รับมาเพื่อไปช่วยเหลือผู้สูงวัยในชุมชนได้อย่างใกล้ชิดมากยิ่งขึ้น
คุณวาสนาเล่าว่า ตัวอย่างงานที่คุณวาสนาภาคภูมิใจคือ กรณีของคุณยายท่านหนึ่งที่มีอายุ 93 ปี และต้องอาศัยอยู่ในบ้านเพียงลำพัง คุณยายท่านนี้ดำรงชีวิตด้วยเงินจากรัฐบาลเพียงจำนวน 1,400 บาทต่อเดือน หรือเพียง 47 บาทต่อวัน คุณวาสนาจึงได้เข้ามาช่วยเหลือโดยการติดต่อกับโรงพยาบาลท้องถิ่น และหน่วยงานส่งเสริมสุขภาพของตำบลเพื่อให้คุณยาย ได้รับการดูแลสุขภาพที่ถูกวิธีและไม่ถูกทอดทิ้งให้อยู่โดดเดี่ยว
“ตอนนี้คุณยายสุขภาพดีขึ้น เรารู้สึกภูมิใจ ที่ได้ดูแลและช่วยให้คุณยายมีชีวิตที่ดีขึ้น” คุณวาสนากล่าวด้วยน้ำเสียงที่มีความสุข”
การมีกลุ่มอาสาสมัครฯ เข้าช่วยเหลือชุมชนถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีให้กับกลุ่มผู้สูงวัยได้คุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น สามารถอยู่ร่วมกันเป็นสังคมที่อบอุ่นและมีความสุข นอกจากนี้กลุ่มอาสาสมัครฯ ยังได้ช่วยจัดงานสังสรรค์ในชุมชนอย่างน้อยเดือนละหนึ่งครั้ง

อ่านเพิ่มเติม

เพราะงานสาธารณสุข คือการสร้างให้เป็นสังคมสุขภาพดีและอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

เป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่งหากเราทุกคนสามารถเริ่มต้นออมเงินได้ตั้งแต่อายุยังน้อยและสามารถมีเงินออมที่มั่งคั่งในวัยเกษียณ แต่เราก็ต้องมีระเบียบวินัยอย่างมากที่จะอดทนสะสมเงินทีละเล็กละน้อย เป็นระยะเวลาหลายปี ในด้านสุขภาพก็เช่นเดียวกัน การรู้จักเลือกบริโภคอาหารที่มีคุณค่าโภชนการเหมาะสม ควบคู่กับการออกกำลังกายและดูแลสุขภาพในองค์รวม ย่อมทำให้ชีวิตในวัยเกษียณมีคุณภาพและมีความสุข
ความรู้ในการดูแลตนเองอาจฟังดูเป็นเรื่องง่ายๆ แต่หลายๆคนก็ประสบปัญหาในการสร้างให้เกิดเป็นนิสัยเช่นเดียวกับเรื่องราวของคุณผกาวรรณ กองพร เจ้าหน้าที่สาธารณสุข สำนักงานสาธารณสุข อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งคุณผกาวรรณ ก็ได้ยอมรับว่า “การฝึกฝนตนเองนั้นคือเรื่องที่ยากที่สุด”
คุณผกาวรรณ ทำหน้าที่รับผิดชอบการดูแลสุขภาพ รวมถึงให้ความรู้ด้านแพทย์ทางเลือก ให้กับประชาชนในพื้นที่อำเภอเมือง ของจังหวัดอุบลราชธานี โดยคุณผกาวรรณ ต้องทำงานเพื่อช่วยเหลือกลุ่มประชากรที่มีความเสี่ยง เช่น ติดยาเสพติด และกลุ่มเด็กที่มีความบกพร่องทางจิต
แม้จะเป็นผู้ให้การช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ แต่บางครั้งคุณผกาวรรณก็กลับลืมนึกถึงสุขภาพของตัวเอง
อย่างไรก็ตามก็เริ่มมีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2560 เมื่อคีนันฯ และมูลนิธิไฟเซอร์ จับมือริเริ่มโครงการ “ไฟเซอร์ รู้-เฒ่า(เท่า)-ทัน-สุข” ด้วยความมุ่งหวังที่ต้องการช่วยให้ประชากรกลุ่มสูงวัย และกลุ่มก่อนสูงวัย ได้รับความรู้ด้านสุขภาพกาย สุขภาพจิตและการบริหารจัดการเงิน โดยโครงการฯ ได้ทำการคัดเลือกเจ้าหน้าที่ ด้านสาธารณสุข รวมถึงคุณผกาวรรณ เพื่อให้ทำหน้าที่คอยดูแลสุขภาพของคนในชุมชนให้ทั่วถึง และสร้างให้เกิดเป็นการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในเชิงบวก
เมื่อได้เริ่มฝึกอบรมกับโครงการฯ คุณผกาวรรณ

อ่านเพิ่มเติม

แล้วเด็กๆก็จะหลงรักการเรียนวิชาคณิตศาสตร์

เด็กๆหลายคน ต่างก็คิดว่าการเรียนคณิตศาสตร์นั้นเป็นเรื่องยากและน่าเบื่อ แต่ก็รู้ดีว่าเป็นวิชาที่มีความสำคัญอย่างมากต่ออนาคตของพวกเขาในภายภาคหน้า
ครู จิรัฎฐ์ธิดา พรนิรัตน์กุล จากโรงเรียนสุเหร่าบ้านไร่ จ. สมุทรปราการ กล่าวว่า “ปกติแล้วครูจะให้ความรู้แก่นักเรียน โดยที่นักเรียนไม่มีโอกาสแสดงออก หรือได้พูดสิ่งที่คิด และตัดสินใจแก้ไขปัญหาด้วยตนเองมากนัก ซึ่งเป็นการเรียนรู้โดยการเน้นท่องจำเป็นหลัก การเรียนรู้รูปแบบนี้ไม่ได้ช่วยให้นักเรียนสนุกกับการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ และจะส่งผลให้เด็กทำได้ไม่ดี และมีโอกาสเลือกสาขาอาชีพในอนาคตได้น้อยลง”
ตลอดระยะเวลาสี่ปีที่ผ่านมา นักเรียนไทยไม่สามารถทำคะแนนได้เกินกว่า 50% ในการสอบ ONET และวิชาคณิตศาสตร์มีคะแนนเฉลี่ยต่ำที่สุดเพียง 24.53%
ครูจิรัฎฐ์ธิดา พยายามมองหาวิธีการที่ดียิ่งกว่าและสร้างการมีส่วนร่วมมากขึ้นให้กับนักเรียนในชั้นเรียน ครูจิรัฎฐ์ธิดา กล่าวว่า “การสอนคณิตศาสตร์เป็นเรื่องยาก เพราะเราต้องถ่ายทอดบทเรียนที่ยากให้สามารถเข้าใจได้ง่าย แต่ถ้าเรามองย้อนกลับไปเมื่อเรายังเป็นเด็ก การเรียนรู้ที่เราทำได้ดีที่สุดมักเกิดจากเวลาที่เราได้เรียนในสิ่งที่เราชอบ ได้ลองทำกิจกรรม หรือเล่นเกมด้วยตัวเอง ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะช่วยให้เด็กสามารถจดจำบทเรียนได้นานและเข้าใจลึกซึ้งยิ่งขึ้น”
ครูจิรัฎฐ์ธิดา ได้นำรูปแบบการเรียนการสอนที่เน้นโครงงานเป็นฐานจากคีนันฯมาปรับใช้ในชั้นเรียน เพื่อช่วยสร้างแรงบันดาลใจให้กับนักเรียน ได้สนุกไปกับการเรียนวิชาคณิตศาสตร์ ผ่านรูปแบบกิจกรรมที่เน้นการลงมือทำและได้ฝึกฝนจริง
แล้วรูปแบบกิจกรรมที่เน้นการลงมือทำและได้ฝึกฝนจริงเป็นอย่างไร ?

อ่านเพิ่มเติม

เพราะงานอาสาสมัครสาธารณสุข จะช่วยสร้างรอยยิ้มให้กับผู้สูงอายุในประเทศไทย

หากท่านได้มีโอกาสเข้าไปสัมผัสหมู่บ้านเล็กๆในชนบทของประเทศไทย ท่านจะได้เห็นภาพผู้สูงอายุหลายๆท่านนั่งจับกลุ่มพูดคุยกันอยู่นอกบ้านและยังมีเด็กเล็ก ๆ วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนานในโรงเรียน แต่เราก็มักจะไม่ค่อยพบเห็นผู้ใหญ่วัยทำงานมากมายนัก ทั้งนี้ก็เนื่องมาจากสภาวะเศรษฐกิจในปัจจัยที่กลุ่มคนวัยทำงานจำนวนมากต้องพากันออกจากบ้านเกิดเพื่อมาหางานทำในกรุงเทพฯ หรือตามหัวเมืองจังหวัดใหญ่ๆ ทำให้จำเป็นต้องละทิ้งผู้สูงอายุและเด็กๆอาศัยในชุมชนเพียงลำพัง
การเปลี่ยนแปลงด้านจำนวนประชากรที่มีกลุ่มผู้สูงอายุเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในประเทศไทย ได้ก่อให้เกิดเป็นปัญหาต่อผู้สูงอายุในด้านสุขภาพจิต สุขภาพกาย และการบริหารจัดการทางการเงิน
การดูแลผู้สูงอายุนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่องบประมาณของรัฐไม่เพียงพอและบุตรหลานของหลายๆครอบครัวต่างก็ไมได้อาศัยใกล้ชิดกันเหมือนในอดีต จึงนับเป็นเรื่องท้าทายอย่างมากสำหรับประเทศไทยที่ต้องเผชิญสถานการณ์ เช่นนี้

คุณนวลจันทร์ พลใส เป็นอาสาสมัครสาธารณสุขในจังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นจังหวัดติดกับเขตชายแดน ประเทศลาว และกัมพูชา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย (หรือภาคอีสาน) ในฐานะอาสาสมัคร คุณนวลจันทร์ ได้อุทิศเวลา และแรงกายตลอดทั้งปีเพื่อช่วยเหลือสมาชิกในชุมชนให้ได้รับการดูแลนสุขภาพที่จำเป็นสม่ำเสมอ ตั้งแต่จัดสรรตารางเข้าพบแพทย์ให้กับสมาชิกฯ ตลอดจนการเข้าไปเยี่ยมผู้ป่วยติดเตียงถึงที่พักอาศัย
“ในฐานะอาสาสมัคร เราอยากจะตอบแทนคุณแผ่นดินที่เราเติบโตมาและมีส่วนร่วมในการช่วยพัฒนาสังคม” คุณนวลจันทร์กล่าว “เราได้ทำหน้าที่ผู้ช่วยคุณหมอและได้ช่วยเพื่อน ๆของเรา เรารักในสิ่งที่เราทำ”
ถึงแม้คุณนวลจันทร์จะมีความตั้งใจและความทุ่มเทอย่างมาก แต่ก็ยังคงต้องการ การสนับสนุนเพื่อที่จะสามารถดูแลสมาชิกได้อย่างดีที่สุดและทั่วถึง คุณนวลจันทร์ได้ออกจากโรงเรียนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ดังนั้นความรู้ด้านการดูแลสุขภาพส่วนใหญ่มาจากประสบการณ์ตรง ในการต่อสู้กับโรคเบาหวานของตัวเธอเอง รวมถึงการได้ดูแลน้องสาวที่ต้องต่อสู้กับโรคมะเร็ง
และในปี พ.ศ.2560 คุณนวลจันทร์และอาสาสมัครด้านสุขภาพในจังหวัดอุบลราชธานี ก็ได้พบกับเรื่องราวๆดีๆ ที่ได้เกิดขึ้นกับชุมชน

อ่านเพิ่มเติม

วิธีการสอนเขียนโค้ดที่ดีที่สุดและไม่ยากอย่างที่เราคิด

คุณครูท่านนี้ค้นพบความลับ ที่จะช่วยให้การเรียนสะเต็มศึกษา มีความสนุกและเป็นเรื่องง่ายนิดเดียว
เสียงพูดคุยจากกลุ่มคุณครู ที่อยู่ด้านหลังของหอประชุม ซึ่งหลังจากการอบรมผ่านไปไม่นาน คุณครูวิสุทธิ์ในฐานะหัวหน้าทีม ก็ก้าวออกมาข้างหน้า และออกชุดคำสั่งดั่งกับทหารบก บอกเพื่อนร่วมทีมที่ยืนอยู่ใกล้ทางเข้าให้เริ่มปฎิบัติตาม
“ก้าวไปข้างหน้าห้าก้าว” คุณครูวิสุทธิ์พูดใส่ไมโครโฟน
ชายคนนั้นตอบรับและเดินไปข้างหน้า ขณะที่คุณครูอีก 50 ท่านร่วมกันนับจำนวนก้าวด้วยความพร้อมเพรียงกันว่า “หนึ่ง…สอง…สาม…สี่…ห้า”
“ หัน 90 องศาไปทางขวา” ครูวิสุทธิ์กล่าว และชายคนนั้ดังกล่าว ก็ทำตามคำสั่ง “ ก้าวไปข้างหน้า 10 ก้าว…หันซ้าย 90 องศา…ก้าวไปข้างหน้า 18 ก้าว…”
กิจกรรมยังคงดำเนินต่อไป เมื่อครูวิสุทธิ์และทีมได้ทำการวางแผนบางอย่าง และเดินผ่านเส้นทางที่วกวน ล้อมรอบด้วยโต๊ะและเก้าอี้  ทั้งหมดต้องเดินไปๆมาๆ จนกว่าจะหารางวัลที่ซ่อนอยู่ได้เจอ ซึ่งก็คือหมีสีชมพูที่ถูกซ่อนไว้ที่มุมห้อง
อัลกอรึทึมตุ๊กตาหมีสีชมพู
การสอนนักเรียนในระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 ณ โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา (โรงเรียนที่รับดูแลให้การศึกษาเด็กยากจนในชนบทของประเทศไทย) เพื่อให้โอกาสเรียนรู้การเขียนโค้ดไม่ใช่เรื่องง่าย ครูวิสุทธิ์ ผู้ซึ่งสอนวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์

อ่านเพิ่มเติม